وِنیز شهری است در کشور ایتالیا. ونیز به شهر کانالها مشهور است و با جمعیتی بالغ بر ۲۷۱،۶۶۳ نفر مرکز ناحیه وِنِتو است.
شهر ونیز در شمال ایتالیا و در میان دریای آدریاتیک قرار گرفته است. ونیز بصورت جزیرههای کوچکی است و خشکیها به وسیله کانالها از هم جدا شدهاند و تردد در شهر به وسیله قایق صورت میگیرد.
ونیز واقعاً همانقدر تخیلیست که در کتابها تصورش میکنند. شهریست روی آب. ماشین در شهر رفتوآمد ندارد. کوچهها و راههای کوتاه را با قایقهای پارویی باریک و درازی میروند و حملونقلهای طولانیتر با قایقهای موتوری بزرگ یا کشتی انجام میشود.
همهی شهر دیدنیست. حتی کوچهپسکوچههای تنگ و تاریکش. قیمتها سرسامآورند. بهعنوان نمونه قایقهای پارویی که مثلاً تاکسیاند برای یک ساعت گشتزدن در شهر حدود صد و پنجاه هزار تومان میگیرند. البته کشتیهای بزرگتر هم هستند که نقش اتوبوس را دارند و ارزانترند.
و اما بهنظرم اصل ونیز شبهایش است. آنقدر دیدنیست که بهتر است در این شهر روزها را بهجای شبها خوابید.
شهری که بند بندش با دریا پیوند خورده. ساختمان های پیری که همچنان زیبا و جذابند. اگر رفتید ونیز یادتان باشد چند قدم آن طرف تر از میدان سن مارکو و کاخ دوکاله و پل ریالتو را هم بگردید. همین طور بی هدف. نقشه را بی خیال شوید و بدون مقصد، بچرخید در محله های کهنسالی که به اندازه ی داستان های مارکوپولو - و بیشتر - قدمت دارند. در همین گردش هاست که ونیز واقعی و ونیزی های حقیقی را می شود دید. همان وقت است که بعد از رد کردن یک زیرگذر رنگارنگ ناگهان خانه ی مارکوپولو را روبرویتان می بینید که حالا منزل شخصی کسی ست و فقط تابلوی روی دیوار به شما می گوید که مارکوی جهانگرد روزی اینجا زندگی می کرده. یادتان نرود گوندولا سواری کنید و از کنار کاخ های زیبای ونیزی بگذرید. کوچه پس کوچه های ونیز جادویی اند. در هر گوشه اش، هنرمندی در کارگاه - مغازه اش نشسته. یا روی ماسکی را نقاشی می کند و یا سرگرم ساخت جواهرات و اشیاء زینتی شیشه ای معروف ونیز است. از پنجره های باز و درهای نیمه باز سرکی بکشید به داخل خانه های ونیزی و ببینید چقدر مدرن و امروزی اند ولی پوسته ی تاریخی شان را همان طور دست نخورده حفظ کرده اند. همه ایتالیایی حرف می زنند.
اگر رفتید ونیز یادتان باشد زیبایی اش را در جاهای دورافتاده جستجو کنید.
ادامه دارد...