زبان: اسپانيايي
حكومت: جمهوري
رياست جمهور: جريا ميشل باشلت
پايتخت: سانتياگو
پول: پزوي شيلي
شيلي با آن كه بيش از ۹۴۵/۷۵۶ كيلومتر مربع وسعت ندارد، از باريكترين و دارزترين مناطق جغرافيايي كره زمين است. اين سرزمين با طول نزديك به ۴۳۰۰ كيلومتر معروف به كمربند باريك و دراز كرهي زمين است.
كوههاي آند مرز طبيعي شيلي با كشورهاي همسايه مانند آرژانتين، پرو و بوليوي است. شماليترين نقطهي آن كه مرز پرو و بوليوي در آن قرار دارد، منطقهاي است گرم و جنوبيترين نقاط آن، دماغهي هورن، تنگهي ماژلان و گذرگاه دريك، نزديكترين منطقه به قطب جنوب و سردسير است.
اگر از نظر منابع معدني به اين كشور نگاه كنيم به غير از زغال سنگ، طلا و نقره و اندكي نفت، سه نوع مادهي معدني كه جغرافياي سياسي اين كشور را در نظر قدرتهاي بزرگ، به ويژه ايالات متحدهي آمريكا بالا برده است، مس(جايگاه سوم در جهان)، سنگ آهن (جايگاه دوم در جهان) و انواع نيترات (جايگاه اول در جهان) كه در صنايع مادر به ويژه صنايع نظامي كاربرد دارند، اهميت اين كشور را از نظر سياسي نظامي به قدري زياد كرده كه توجه ايالات متحدهي آمريكا به اين كشور را اجتناب ناپذير كرده است. تنگهي ماژلان و گذرگاه دريك، محل عبور ناوگان بزرگ تجارتي و جنگي و زيردرياييهاي اتمي نظامي روسيه و آمريكا از اقيانوس اطلس جنوبي به اقيانوس آرام و بالعكس است. همهي اين گذرگاهها در دست نيروي دريايي شيلي است و اگر اين دولت آن را مسدود كند، رابطهي بين شرق آسيا و آمريكاي جنوبي و اقيانوس اطلس و آرام جنوبي قطع ميشوند. توجه ايالات متحدهي آمريكا به شيلي بيشتر به خاطر چيره شدن به اين آبراهههاي استراتژيك است كه جزيي از حريم امنيتي شيلي و بالاخره آمريكاي لاتين است.
شيلي با داشتن ۱۶ ميليون جمعيت ميتواند از نظر مواد غذايي خودكفا باشد، زيرا آب و هواي گوناگون پاسخگوي توليد همه نوع محصول كشاورزي است.
كشور شيلي به اندازهاي مطبوع است كه اسپانياييهاي مهاجر به سبب آن كه وضع جوي آن منطقه بسيار شبيه به منطقهي آندلس بود، به آن "والپا ريزو" (Valpariso) درهي بهشت ميگفتند. به سبب همين لقب بود كه يكي از بندرهاي كنار شهر سانتياگو را "والپا رايزو" ناميدند.
ادامه دارد...