از آغاز كودتا و كشتار مردم توسط نظاميان شيلي كشور كوبا و اتحاد شوروي و اقمارش با رژيم پينوشه قطع رابطه كردند. رژيم پينوشه همه‌ي اموال ملي شده در زمان رژيم آلنده را كه از دست آمريكايي‌‌ها خارج شده بود، دوباره در اختيار آمريكايي‌ها گذاشت. حكومت ديكتاتوري نظامي او هفده سال يعني تا ۱۱ مارس ۱۹۹۰ طول كشيد. در ۱۹۷۴ بيوه‌ي سالوادور آلنده در مكزيكوسيتي جهانيان را به اعتراض عليه حكومت آلنده دعوت كرد و سپس دختر آلنده در مصاحبه‌اي از جنايات رژيم نظامي پرده برداشت.

  در ۸ ژانويه ۱۹۸۴ مراسم تشييع جنازه همسر پابلو نرودا به تظاهرات وسيع ضدپينوشه تبديل شد و ژنرال ها مجبور شدند كه در سانتياگو وضعيت فوق‌العاده اعلام كنند. طي هفده سال حكومت پينوشه روزي نبود كه از بازداشت، آدم ربايي و قتل مخالفان خبري منتشر نگردد.
از ۱۹۸۴ به بعد حوادث خونباري رخ داد.پينوشه تا ۱۹۸۸ هر چه در قدرت داشت براي حفظ خود بر اريكه حكومت نظامي به كار برد تا آن كه آمريكايي‌ها احساس كردند كه با سقوط كشورهاي اروپاي شرقي و قريب الوقوع بودن زوال كمونيسم پشتيباني از پينوشه ديگر موردي ندارد، لذا او را مجبور كردند كه به سخنان مخالفان گوش فرا دهد. از اين پس علاوه بر آن كه جنايات او فاش گرديد كليساي كاتوليك رژيم پينوشه را وادار كرد كه براي انتقال به دموكراسي يازده گروه سياسي را آزاد بگذارد .

  سرانجام همه‌پرسي ۵ اكتبر ۱۹۸۸ بيشترين مردم شيلي خواهان بركناري پينوشه گرديدند.
زماني كه سالوادور آلنده زير بمباران‌هاي وحشتناك كودتاچيان، آخرين لحظات زندگي را طي مي‌كرد، با يك فرستنده راديويي، پيامي خطاب به ملت شيلي فرستاد و گفت: "آن‌ها مي‌توانند با بمباران ما را بكشند ولي نمي‌توانند جلو يك جريان بزرگ اجتماعي را كه همان مقاومت مردم شيلي است بگيرند." آلنده در راه رسيدن به آرمان‌هاي خود تا آخرين لحظه مقاومت كرد و كشته شد. اما پيشگويي او به تحقق رسيد، زيرا پس از ۳۳سال خانم باشلت نامزد سوسيال دموكرات‌ها طي انتخابات ۱۵ ژانويه‌ي ۲۰۰۶ به پيروزي رسيد. 

پی نوشت ۱:با تشکر از علی..آقا بابت شعری از نرودا .دیدم حیفه که شما اونو نخونید:

من بدرود می گویم.بر میگردم.
به خانه ام .در رویایم

به پاتاگونیا باز می گردم.جاییکه
باد طویله را می تکاند
و اقیانوس یخ می پراکند


من چیزی بیش از یک شاعر نیستم
و همه ی شما را دوست دارم
پرسه می زنم در دنیایی که دوست دارم.
در کشور من معدنچیان و سربازان به قضات دستور میدهند.
من اما حتا ریشه ها را در کشور سردو کوچکم دوست دارم.
آنجاست که من خواهم مرد
اگر هزار بار دیگر متولد شوم
آنجاست که متولد خواهم شد.
نزدیک کاج های بلند
بادهای طوفانی جنوب
رنکهای تازه ی خریده شده
بگذار کسی به من نیندیشد.
بگذار ما به تمام جهان بیندیشیم
و مشت هایت را با عشق بر میز بکوب
من دوباره خون نمی خواهم
که با آن نان ودانه ام و موسیقی ام را خیس کنم.

کاش آنها با من می آمدند
معدنچیا ن ودخترک
آن وکیل.خیاط.عروسک ساز
که با هم به سینما برویم و خارج شویم.
که قرمز ترین شراب را بنوشیم
من نمی آیم که همه چیز را حل کنم
آمده ام که آواز بخوانم
آمده ام که تو با من بخوانی

پابلو نرودا

این هم برای اطلاعات بیشتر راجع به پابلو نرودا (زندگی نامه پابلو نرودا)

پی نوشت۲:تصمیم گرفتم اسامی کسانی که کشور درخواستی داشتن رو هم بنویسم... تا به حال:

آلمان و شیلی به درخواست علی 

ژاپن به درخواست جاری خوبم

مثلث برمودا به درخواست نفیس خانم

عجایب هفتگانه هم به درخواست عاطفه جون بوده است.

کشورهای امارات متحده عربی ، تر کیه  ، یونان،  مصر و عربستان سعودی انتخاب خودم بوده برای شما!

بقیه دوستانی هم که کشور مورد نظر شونو خواستن به ترتیب خواهم نوشت.ان شا الله
 

آلنده و پینوشه

کودتا:

 رويدادي كه كمر دولت آلنده را شكست و ارتش را آماده دخالت در اوضاع كشور كرد، انتخابات ماه مارس ۱۹۷۳ براي به دست آوردن بيشتر كرسي‌هاي كنگره ‌ي شيلي بود كه در اين انتخابات، مخالفان آلنده به پيروزي رسيدند. سپس لوايح و طرح‌هاي دولت نيز در مجالس سنا و نمايندگان با مخالفت‌هاي بسيار رو به رو شد و برخوردهاي خياباني بين طرفداران و مخالفان آلنده به وضعي گسترش يافت كه زمينه براي دخالت ارتش براي آرام كردن اوضاع فراهم شد.

  ارتش در بامداد ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ دست به كودتا زد. هواپيماهاي نيروي هوايي به كاخ رياست جمهوري حمله كردند و آن جا را آماج بمب هاي خود قرار دادند. از يازدهم سپتامبر تا سيزده سپتامبر مردم به طرفداري از آلنده در برابر تانك‌ها مقاومت كردند. ژنرال پينوشه رهبر كودتا اعلام كرد كه آلنده با شليك يك تير به دهانش در آخرين لحظه در ۱۱ سپتامبر خودكشي كرده است. اما منابع آگاه در ۱۴ سپتامبر به خبرنگاران گفتند كه جاي هفده گلوله در بدن آلنده ديده شده است و اين دروغ محض است كه او خودكشي كرده باشد.

در جريان كودتا چند تن از وزيران آلنده از جمله وزير اقتصاد و دارايي تيرباران شدند. شمار بازداشت‌شدگان به دست نظاميان به اندازه‌اي زياد بود كه ورزشگاه سانتياگو و بيشتر سينماهاي شهر به زندان تبديل شدند. در ۲۳ سپتامبر خبر رسيد كه پابلو نرودا شاعر معروف شيلي و برنده جايزه‌ي نوبل و دوست آلنده كشته شده است و سربازان پينوشه به منزل وي حمله برده و ضمن سوزاندن كتاب‌هاي او در و ديوار منزل را ويران كرده‌اند. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳ حكومت نظامي پينوشه اعلام كرد كه در جريان زدوخوردهاي خياباني فقط ۶۰۰ نفر كشته شده اند، در صورتي كه منابع بي طرف شمار كشته‌ها و مفقودان را هزاران نفر برآورد كرده‌اند.   در ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۳ ژنرال پينوشه اعلام كرد كه رژيم نظامي شيلي همه‌ي دارايي‌هاي آمريكايي‌ها را پس مي‌دهد. در همان روز نظاميان مراسم كتاب سوزان را در شهر سانتياگو و ساير شهرها  آغازكردند. دينا(DINA ، سازمان امنيت شيلي) همه‌ي كتاب‌هايي كه به تصور آن‌ها متن انقلابي و يا به اصطلاح جنبه‌ي ماركسيستي و دست چپي داشتند، گردآوري و در ميدان ‌هاي شهر سوزاندند. همه‌ي كتابخانه‌ها و آرشيوهاي ملي به بهانه‌ي تصفيه و پاكسازي افكار چپي خسارات جبران ناپذير ديدند. در سده‌ي بيستم ميلادي اين سومين مراسم كتاب سوزان بود كه انجام مي‌شد. نخستين مراسم كتاب سوزان را استالين اجرا كرد. دومين مراسم كتاب سوزان را نازي‌ها پس از رسيدن به قدرت در آلمان اجرا كردند. ژنرال پينوشه، سومين مرد كتاب سوز قرن فناوري‌هاي پيشرفته بود.

ادامه دارد...

وقتي كه سالوادور آلنده به رياست جمهوري شيلي برگزيده شد، رابطه‌ي دوستي با كوبا و ديگر كشورهاي سوسياليست و همچنين كشورهاي غيرمتعهد، برقرار كرد. از اين رو، روزنامه‌هاي آمريكا نوشتند كه اگر تا به حال كوبا پل ارتباطي بين آمريكاي لاتين و كشورهاي كمونيست بود، اين بار شيلي نيز چنين نقشي را خواهد داشت و به همين جهت به دولت آمريكا اعلان خطر كردند. هنوز چند ماه از زمامداري آلنده نگذشته بود كه نيكسون، رئيس جمهور آمريكا، با هنري كيسينجر مشاور خويش و همچنين رئيس سازمان سيا نشست اضطراري تشكيل داد. در اين جلسه تصميم‌هايي در مورد نقشه‌هاي آينده‌ي آمريكا در شيلي پيشنهاد شد.

  بعدها كه آلنده سقوط كرد و نيكسون نيز بر اثر جريان واترگيت از رياست جمهوري بركنار گرديد، اين مطلب فاش شد كه نيكسون پس از انتخاب آلنده، وحشت زده شد و به سازمان سيا دستور داد تا از هر راهي كه شده ، از گسترش اعتصاب و خرابكاري در اركان اقتصادي، سياسي و نظامي شيلي گرفته تا كودتاي نظامي و قتل آلنده، بايد دومين پل ارتباطي بين شوروي و نيم كره‌ي غربي را ويران كنند و بارها فرياد زد كه اين حرام‌زاده (منظورش آلنده) را ساقط خواهم كرد. اين مطلب را در ۸ فوريه ۱۹۷۷ ادگوري سفير سابق آمريكا در شيلي از تلويزيون بيان كرد. ادگوري اعتراف كرد كه به رغم همه‌ي كوشش‌هاي سازمان سيا، آلنده برگزيده شد.

از پيامدهاي نشست اضطراري نيكسون با مشاوران امنيتي‌اش اين بود كه چند روز بعد عده‌اي ناشناس ژنرال شنايدر رئيس ستاد ارتش شيلي را ربودند و او را كشتند و شايع كردند كه آلنده توان اداره‌ي حكومت را ندارد، زيرا از آغاز حكومتش نتوانسته است امنيت شهروندان كشور را حفظ كند. كشته شدن رئيس ستاد ارتش ضربه‌ي هولناكي بود كه بر پيكر حكومت آلنده وارد شد. آلنده مجبور شد كه ژنرال پينوشه را به رياست ستاد ارتش منصوب كند.

  پينوشه ژنرال پنجاه و پنج ساله، افسري كه استاد دانشگاه جنگ بود و جغرافياي سياسي درس مي‌داد و پيش از آن وابسته‌ي نظامي شيلي در واشينگتن بود. اين افسر كسي بود كه پس از سقوط آلنده، برخي از روزنامه‌هاي آمريكا نوشتند، در زماني كه او وابسته‌ي نظامي در آمريكا بود، عضو سازمان سيا شده است. ريچارد هلمز رئيس سازمان سيا بعدها گفته بود كه سازمان تحت نظر او در كودتاي پينوشه بر ضد آلنده نقش مستقيم داشته است.

  كارهايي كه آلنده در شيلي انجام داد، دولت آمريكا را سخت عصباني كرد. مهم ترين آن‌ها عبارت بودند از:

 1. شركت ITT را ملي كرد. اين شركت كه يك موسسه بين المللي تلفن و تلگراف بود و آمريكايي‌ها مبلغ ۱۵۳ ميليون دلار در آن سرمايه‌گذاري كرده بودند، مصادره و تاسيسات آن را به سود دولت شيلي ضبط كرد.

 2. معادن مس شيلي را كه بخش عمده آن در انحصار آمريكايي‌ها بود و هشتاد درصد صادرات شيلي را تشكيل مي‌داد، طي قانوني ملي كرد.

  به سبب اين كارها بود كه رسانه‌هاي ايالات متحده او را كمونيست خواندند و به قول مارسل نيدرگانگ نويسنده‌ي كتاب تاريخي "بيست كشور آمريكاي لاتين" او را مامور مسكو ناميدند. ولي دكتر آلنده براي آن كه به همه‌ي آن شايعه‌ها پايان دهد، اعلام كرد كه حكومت وي نه كمونيست است و نه سوسياليست بلكه حكومت او نماينده‌ي جبهه ملي وسيعي از طبقات و عناصر گوناگون مملكت است. اما آن سخنان ايالات متحده‌‌ي آمريكا را قانع نكرد و خرابكاري در شيلي آغاز شد.

  دولت ايالات متحده‌ي آمريكا، شيلي را تحريم اقتصادي كرد به طوري كه صادرات مس تا هشتاد درصد كاهش يافت. كمبود موادغذايي باعث شد كه در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۲ مادران براي اعتراض به كمبود مواد غذايي براي فرزندان‌شان دست به راهپيمايي زدند و رانندگان كاميون‌ها، كمبود دستمزد و نرسيدن وسايل يدكي و لاستيك را بهانه كردند و براي يك ماه شبكه‌ي ارتباطي كشور را از نظر رسانيدن مواد مورد لزوم تعطيل كردند. از سوي ديگر يك صد و پنجاه هزار مغازه و فروشگاه در سانتياگو و شهرهاي ديگر از ترس غارت شدن تعطيل شدند. زمينه براي نارضايتي كلي مردم از هر جهت فراهم آمده بود و فقط ارتش منتظر دخالت به عنوان كودتا بود.

ادامه دارد...

 بيشتر مردم شيلي از نظر نژادي اسپانيايي هستند، اما حقوق اقليت‌هاي فرانسوي، ايتاليايي، سوئيسي، انگليسي و آلماني به ويژه سرخ پوستان بومي رعايت مي‌شود. از ميانه‌ي سده‌ي شانزدهم ميلادي كه سفيدپوستان اسپانيايي به ويژه مردم ناحيه باسك به آمريكاي لاتين از جمله شيلي كوچ كردند ازدواج بين اسپانيايي‌ها و بوميان سرخ پوست بسيار رايج گرديد . هم اكنون ۶۶ درصد مردم اين كشور دورگه هستند و پنج درصد سرخ پوست بومي كه خالص مانده‌اند در كنار سفيدپوستان اسپانيولي با آرامش زندگي مي‌كنند. در اين كشور تبعيض بين اقليت‌هاي قومي وجود ندارد و همين موضوع به يكدلي و يكپارچگي مردم شيلي در برابر هر نوع تنگناي داخلي و خارجي است. بازتاب اين وفاق ملي را مي‌توان در شعر هاي پابلو نرودا يافت كه در بيشتر شعرهايش از طبيعت زيباي شيلي و آيين‌هاي سرخ ‌ پوستان الهام گرفته است.
 در شيلي مانند بسياري از كشورهاي آمريكاي لاتين نظاميان هميشه مصدر قدرت نبودند . از ۱۹۲۷ به بعد تا زمان رياست جمهوري سالوادور آلنده (۱۹۷۰) ژنرال‌ها دو دوره بيشتر زمامدار نبودند، ولي در پشت صحنه گرداننده اصلي سياست كشور بوده‌اند. در ۱۹۲۷، ژنرال كارلوس ايبانز با آن كه به شيوه‌هاي پارلماني به رياست جمهوري رسيد، اما روش خودكامگي را پي گرفت. سرانجام مردم شورش كردند و ژنرال در سال ۱۹۳۱ به آرژانتين گريخت.
  در ۱۹۳۱، آرتور آلساندري به رياست جمهوري برگزيده شد. بعد از آلساندري و در ۱۹۳۸ آگيره سردا رهبر جبهه ملي شيلي به رياست جمهوري رسيد. او مي‌خواست اصلاحات اقتصادي كه مورد نظرش بود انجام دهد ولي در ۱۹۴۱ فوت كرد. در زمان او درآمد سرشاري از معادن نيترات و مس نصيب شيلي شد، اما بيش از اين نصيب شركت‌هاي آمريكايي گرديد.

آلنده:
سالوادور گوزنس آلنده سياستمدار و پزشك اهل شيلي در ۲۶ ژوئيه ۱۹۰۸ متولد شد. سالوادور آلنده به هنگام تحصيل در دانشكده ‌ي پزشكي والپاريزو، رهبري جنبش دانشجويي را برعهده گرفت. او نخست با ديكتاتوري ژنرال كارلوس ايبانز در سن ۲۳ سالگي مبارزه كرد و در سال ۱۹۳۱ زنداني شد. در ۱۹۳۳ همزمان با رياست جمهوري آرتور آلساندري در ايجاد حزب سوسياليست كمك كرد و در ۱۹۳۷ در سن ۲۹ سالگي به عضويت مجلس نمايندگان انتخاب شد و در دولت جبهه ملي آگيره سردا در سال ۱۹۳۸ به وزارت بهداشت منصوب گرديد.

  آلنده از ۱۹۴۳ تا ۱۹۷۰ كه به رياست جمهوري رسيد، دبيركل حزب سوسياليست شيلي بود. خط مشي حزبي او سوسياليست مطلق نبود، بلكه جهت گيري سوسيال دموكرات داشت.سرانجام در سومين دوره‌ي انتخابات رياست جمهوري كه در سپتامبر ۱۹۷۰ برگزار شد و سالوادور آلنده با اكثريت قاطع رقيب خود يعني سناتور يورگي آلساندري كه خود را نماينده حزب ملي مي‌دانست ولي در واقع نماينده سرمايه‌داران وابسته به شركت‌هاي خارجي بود، كنار زد و به عنوان چهل وششمين رئيس جمهور شيلي انتخاب شد و در ۲۴ اكتبر ۱۹۷۰ رياست جمهوري را به دست گرفت.

ادامه دارد...

زبان‌: اسپانيايي 

حكومت: جمهوري 

رياست جمهور: جريا ميشل باشلت

پايتخت: سانتياگو

پول: پزوي شيلي

 شيلي با آن ‌ كه بيش از ۹۴۵/۷۵۶ كيلومتر مربع وسعت ندارد، از باريك‌ترين و دارز‌ترين مناطق جغرافيايي كره زمين است. اين سرزمين با طول نزديك به ۴۳۰۰ كيلومتر معروف به كمربند باريك و دراز كره‌ي زمين است.
كوه‌هاي آند مرز طبيعي شيلي با كشورهاي همسايه مانند آرژانتين، پرو و بوليوي است. شمالي‌ترين نقطه‌‌ي آن كه مرز پرو و بوليوي در آن قرار دارد، منطقه‌اي است گرم و جنوبي‌ترين نقاط آن، دماغه‌ي هورن، تنگه‌ي ماژلان و گذرگاه دريك، نزديك‌ترين منطقه به قطب جنوب و سردسير است.
اگر از نظر منابع معدني به اين كشور نگاه كنيم به غير از زغال سنگ، طلا و نقره و اندكي نفت، سه نوع ماده‌ي معدني كه جغرافياي سياسي اين كشور را در نظر قدرت‌هاي بزرگ، به ويژه ايالات متحده‌ي آمريكا بالا برده است، مس(جايگاه سوم در جهان)، سنگ آهن (جايگاه دوم در جهان) و انواع نيترات (جايگاه اول در جهان) كه در صنايع مادر به ويژه صنايع نظامي كاربرد دارند، اهميت اين كشور را از نظر سياسي نظامي به قدري زياد كرده كه توجه ايالات متحده‌ي آمريكا به اين كشور را اجتناب ناپذير كرده است.   تنگه‌ي ماژلان و گذرگاه دريك، محل عبور ناوگان بزرگ تجارتي و جنگي و زيردريايي‌هاي اتمي نظامي روسيه و آمريكا از اقيانوس اطلس جنوبي به اقيانوس آرام و بالعكس است. همه‌ي اين گذرگاه‌ها در دست نيروي دريايي شيلي است و اگر اين دولت آن را مسدود كند، رابطه‌ي بين شرق آسيا و آمريكاي جنوبي و اقيانوس اطلس و آرام جنوبي قطع مي‌شوند. توجه‌ ايالات متحده‌ي آمريكا به شيلي بيشتر به خاطر چيره شدن به اين آبراهه‌هاي استراتژيك است كه جزيي از حريم امنيتي شيلي و بالاخره آمريكاي لاتين است.
  شيلي با داشتن ۱۶ ميليون جمعيت مي‌تواند از نظر مواد غذايي خودكفا باشد، زيرا آب و هواي گوناگون پاسخ‌گوي توليد همه نوع محصول كشاورزي است.
كشور شيلي به اندازه‌اي مطبوع است كه اسپانيايي‌هاي مهاجر به سبب آن كه وضع جوي آن منطقه بسيار شبيه به منطقه‌ي آندلس بود، به آن "والپا ريزو" (Valpariso) دره‌ي بهشت مي‌گفتند. به سبب همين لقب بود كه يكي از بندرهاي كنار شهر سانتياگو را "والپا رايزو" ناميدند.

 ادامه دارد...