اسلام دين رسمی اين کشور می باشد ولی به ساير اديان نيز احترام گذاشته می شود. در همه جای شهر شما مساجد فراوانی را مشاهده می کنيد که برخی از آنها بسيار زيبا هستند. صدای اذان در هنگام وقت شرعی نماز از همه مناره های مساجد به گوش می رسد. در اين شهر تلاش می شود با احداث مساجد جديد، نمازگزاران نيازی به پيمودن مسافتی بيش از 500 متر را برای رسيدن به نخستين مسجد نداشته باشند. در دبی کليساهای مختلفی نيز وجود دارد و حتی هندوها نيز در بردبی يک معبد دارند. در اينجا ذکر اين نکته لازم است که افراد غير مسلمان اجازه ورود به مساجد را ندارند.

 

بطور کلی ساکنين بومی اين کشور هنوز ترجيع می دهند از لباس های سنتی خود استفاده نمايند. پوششی که در جنوب ايران نيز مورد استفاده قرار می گيرد. مردها برای پوشش از لباسی بنام "دِشداشه" استفاده می کنند که يک لباس سفيد تمام قد می باشد. اين لباس به همراه يک حمايل سفيد يا قرمز بنام "قَترا" پوشيده می شود. قترا توسط يک حلقه طناب مانند بر روی آن بنام "اگل" محکم می شود. شيخ ها و اشخاص مهم ممکن است در مراسم های مهم يک اَبای نازک مشکی يا طلايی بر روی دشداشه خود بپوشند.

زنها نيز از لباسی بنام "اَبا" استفاده می کنند که در واقع نوعی رُدای آزاد است که به همراه يک روسری بنام "شِيلا" بر روی لباسهای معمولی خود می پوشند. برخی از زنان نيز صورت و دستهای خود را با يک پارچه نازک مشکی رنگ می پوشانند. زنان مسن تر نيز بعضی مواقع از يک نقاب چرمي بنام "برقع" که بينی، ابروها و گونه ها را می پوشاند، استفاده مي کنند. بهرحال بيشتر اين پوشش ها توسط نسل قديمتر مورد استفاده قرار می گيرد و نسل جديد مانند ساير نقاط جهان، از پوشش های روز استفاده می کنند.

آموزش عمومي در اين کشوراجباري است . آمار با سوادي در دهه هاي اخير با افزايش قابل توجهي همراه بوده است تا جايي كه طبق آمار بدست آمده  در سال 1995 2/79 درصد مردم کشور  با سوادمي باشند.موسسات آموزش عالي زيادي در اين كشور وجود دارد كه از جمله آنها مي توان به دانشگاه العين دبي اشاره كرد

خب امیدوارم که این مطالب براتون جالب و مفید بوده باشه.

منابع:دانشنامه ویکی پدیا

سایت سلام دبی

پایگاه اطلاع رسانی دبیر خانه شورای عالی انقلاب فرهنگی
  
   

 
  
   

 

منطقهٔ صنعتی دبی جبل علی نام دارد که از کشورهای زیادی از جمله چین و تایوان و تایلند در آن برای تولید به عنوان منطقهٔ کاملاً آزاد در آن جمع شده‌اند.
منطقهٔ آموزشی دبی در غرب و دورترین نقطهٔ بر دبی قرار دارد.اسم این شهر «شهرک دانش» است. همین طور دبی دارای دانشگاه نسبتاً معروفی به اسم دانشگاه امریکایی است که در نزدیکی شهر دانش قرار دارد.
شهر اینترنتی و شهر رسانه هم بلافاصله بعد از شهر دانش و در انتهای خیابان ساحلی جُمیرا و پس از عبور از برج عرب قرار گرفته‌اند.
بستکیه. یکی ازمناطق مهم وتاریحی این شهر است.
کارگران ساختمانی و عمدهٔ شهر هندی هستند و بعد از آنها پاکستانی‌ها که کمی بیشتر از هندی‌ها کار شخصی هم دارند و فیلیپینی‌ها هستند. بازار سنتی و کوچک دبی مثل موبایل فروشها، بقالی‌ها و لوازم یدکی خودروفروشی‌ها و بقیهٔ کارها با سرمایهٔ کوچک بیشتر به دست ایرانی‌های قدیمی ساکن دبی می‌گردد. پس از ایرانیها، عرب‌های سوری و پاکستانی‌ها بازار سرمایه را در دست دارند. بازارهای سنتی معروف دبی عبارت‌اند از: بازار مرشد، نایف، سبخه، تخته، بازار طلا و خیابان یوسف باقر. ایرانی‌های زیادی هم برای سرمایه گذاری در بازار کلان به جز املاک به دبی آمده‌اند که البته مشخصا تعدادشان از کسانی که در املاک سرمایه گذاری کرده‌اند بیشتر نیست.

دبی در سال 1830 يک آبادی کوچک بود با ساکنينی که از راه ماهيگيری، استخراج مرواريد و کشاورزی در مقياسی کوچک امرار معاش می کردند. در آن زمان، دبی توسط شاخه ای از قبيله بنی ياس از وادی ليوا در جنوب، جايی که هم اکنون شهر ابوظبی قرار دارد، اداره می شد. خانواده آل مکتوم که اکنون نوادگان آنها کشور را اداره می کنند، رهبری اين قبيله را به عهده داشتند. تا سال 1800 تغيير خاصی در دبی بوجود نيامد تا اينکه شيخ مکتوم بن حشر آل مکتوم، حاکم وقت، معافيتهای مالياتی را برای تجار خارجی وضع نمود و اين باعث گرديد تا تجار زيادی محل تجارت خود را از ايران و منطقه شارجه به دبی منتقل نمايند. بعدها انگليس يک خط کشتيرانی بين دبی و هند و ساير بنادر مهم منطقه برقرار نمود.

دورنگری و روشنفکری حاکمان وقت باعث گرديد تا تجار ايرانی و هندی زير بنای توسعه دبی را بعنوان مهمترين بازار تجاری منطقه فراهم نمايند. شيخ راشد بن سعيد آل مکتوم، پدر حاکم فعلی دبی، کمک شايانی به رشد اين شهر نمود و زمينه را برای جذب هر چه بيشتر تجار فراهم نمود.. بالاخره در سال 1968، انگليس خروج خود را از اين منطقه آغاز نمود و سعی نمود تا يک کشور واحد شامل بحرين، قطر و ساير قبايل منطقه تشکيل دهد اما اين طرح با جدا شدن بحرين و قطر و تشکيل اين دو کشور منتفی شد. ولی ساير امارتها در سال 1971 به يکديگر ملحق شده و کشور امارات متحده عربی را بوجود آوردند.
فرهنگ دبی بصورت جدی ريشه در عقايد مذهبی اسلام دارد. اسلام تنها يک مذهب نيست، بلکه يک روش زندگی است که در تمامی زوايای زندگی نقش اساسی دارد حتی در پوشيدن، خوردن و نوشيدن. از اين رو، فرهنگ و سنن امارات با اسلام گره خورده است. بر خلاف برخی از نقاط دنيا که تصويری تند و افراطی از اسلام به جهانيان نشان داده اند، امارات بسيار معتدل و ميانه رو می باشد. خارجی ها می توانند با آزادی کامل مراسم مذهبی خود را انجام دهند. مشروبات الکلی در هتل ها سرو می شود و انتخاب پوشش مناسب، آزاد می باشد. تقوا، تواضع و مهمان نوازی مردم، توجه هر مسافری را جلب می نمايد.
نمودی ديگر از آداب و سنن مردم در لباس ملی مردم قابل مشاهده است. توسعه فرهنگ عربی در شعر، رقص، آواز و هنرهای سنتی تشويق می شود و هنوز مراسم های ازدواج و جشن ها، فرصت هايی مناسب برای شادی و اجرای موسيقی سنتی هستند.
زبان رسمی کشور امارات، عربی می باشد. با اين حال، انگليسی نيز بسيار رايج است. بسياری از علائم رانندگی و تابلوهای فروشگاه ها به زبان انگليسی می باشند. منو رستوران ها نيز به هر دو زبان عربی و انگليسی می باشد. چنانچه سعی کنيد چند کلمه ای از محاورات روزمره را به عربی بيان کنيد، برخورد گرمتری از طرف مقابل خود مشاهده خواهيد نمود. 
اگر اسم شما علی و اسم فاميلی شما مرادی و نام پدرتان بهروز باشد، نام شما در ويزا بصورت "علی بهروز مرادی" درج خواهد شد.

ادامه دارد....

پیوست:تصویر پست قبل =برج العرب از مجلل ترین هتل های دنیا در دبی میباشد.

با تبریک ایام شعبانیه به همه دوستان...

خب چون بعضی از دوستان میدونن مدتی در امارات متحده عربی زندگی کرده ام از اونجا شروع میکنم.

حكومت :امیرنشین متحده
مساحت : 82880كیلومترمربع
جمعیت : 3.440،000  نفر  
رشدسالانه جمعیت : 56/1 درصد
پایتخت : ابوظبی
زبان :  عربی
دین : اسلام
واحد پول : درهم

شامل 7 منطقه: ابوظبی – عجمان – فجیره – دبی- شارجه - رأس الخیمه و ام القوین  می باشد، كه در طول ساحل جنوبی خلیج فارس گسترده شده است و قسمت اعظم این كشو ر را در برگرفته، و فقط كوهستان هاجر در شبه جزیره « موسندام » از ارتفاعا ت مهم امارات عربی به شمار می رود. میانگین دمای هوا در تابستان به 40 درجه سانتی گراد می رسد. در سواحل این كشور، زراعت رایچ بوده، و میوه و سبزیجات ، كشت می شود. این كشو رذخایر نفتی فراوانی داشته و صادرات عمده آن از نفت و گاز طبیعی و صادرات مجدد  تشكیل شده است.

دبی یکی از شهرهای مهم امارات متحده عربی است. شهر (امارت) دبی مانند سایر امارات هفت‌گانه امارات متحده عربی امیر نشین یا (شیخ نشین) است. مقر حاکم یا امیر در بر دبی واقع است.

دبا

اصل نام «دبی» از دو حرف (د) و (با) تشکیل یافته یعنی (دبا) « دُبا » ،نام نوعی ملخ کوچک است قبل از اینکه بال در آورد، واین نوع ملخ در زمان گذشته در این منطقه وجود داشته به همین جهت نام منطقه (دُبا) گذاشته بودند که به مرور زمان به (دبی) تبدیل شده‌است.

مدتی هم این شهر «الوصل» نامیده میشد.

نگارش نام این امارت به صورت «دوبی» نادرست است.این غلط رایج بیشتر توسط شرکت‌های مسافرتی ایرانی ایجاد شده‌است.

دبی بندری گردشی با جاذبه‌های مدرن و بعضا تاریخی طبیعی است.

امارت دبی با مساحت 3885 کيلومتر مربع بعد از ابوظبی، دومين امارت بزرگ کشور امارات متحده عربی می باشد. شهر دبی که مرکز اين امارت می باشد، در کنار خور دبی (يک ورودی آب از دريا به داخل خشکی) قرار دارد. اين شهر در اطراف اين خور گسترش يافته است ولی اکنون شهر در امتداد خط ساحلی و در جهت جنوب غربی به سمت ابوظبی در حال گسترش می باشد. خور دبی با طولی برابر 15 کيلومتر تنها 500 متر عرض دارد. دو پل و يک تونل زير آبی ارتباط بين دو طرف خور را فراهم می سازند. اين خور شهر را به دو بخش "ديره" در شمال و "بردبی" در جنوب تقسيم کرده است.

 دیره محلی بازاری، سنتی و قدیمی و کارگری است. اما بخش بر دبی محلی است که مسئولین دبی قصد دارند از آن شهری مدرن با بافت مدرن درست کنند. خیابان شیخ زاید با ساختمان‌های مجلل و بلند بناست پایین شهر جدید دبی شود که بزرگ‌ترین برج دنیا را در خود جای خواهد داد. بالای شهر دبی، ساحل کناری جمیرا خواهد بود با انواع ویلاهای مجلل چندین ملیون دلاری و پالم‌هایی که در دل خلیج فارس پی ریزی و بنا شده. حدود ۵۰ درصد سرمایهٔ وارد شده در سالهای اخیر به دبی از طریق بخش املاک بوده، به طوری که متقاضیان با خرید خانه‌ها و آپارتمان‌ها به صورت اجاره ای و ۹۹ ساله، صاحب امتیاز اقامت خواهند شد. قبلا اختیار خانه بدون اجاره کردن آن برای بیگانه‌تباران امکان‌پذیر نبود.

ادامه دارد...

سلام

من اومدم....مدتی  سفر رفته بودم .جای همگی خالی بود.اصولا آدمی هستم که مسافرتو دوست دارم.اما نه هر سفری .مسافرت بی برنامه رو اصلا نمی پسندم چون اعصاب آدمو خورد میکنه.

عاشق سفر به دور دنیا هستم البته آرزو بر جوانان عیب نیست.....اما امیدوارم روزی به این آرزو برسم.

تجربه های تلخ و شیرین در طول سفر  به من خیلی چیزها یاد میده.

می خوام یکم براتون از این جور چیزا بگم. تا با هم نگاهی بندازیم به اوضاع دیگر کشورها و با جمعیت و آداب و رسوم و جاهای دیدنی آنجا آشنا بشیم ...اگه سوالی هم بود  خوشحال میشم بتونم کمکی کنم.

منتظر پستهای بعدی باشید